Volvoreta
¿Qué che pasou volvoreta,
para voar tan baixiño?
non te vexo na mañá cedo,
polho río do muiño,
por encima d’orballo,
a carón do camiño.
Agora voas sin tino,
preto da noite pechada,
xa non te atopa ninguén,
xa no queres agarimos.
A donde irás agora volvoreta,
voando por encima do millho
donde non hay nin frores
millho verde do veciño.
O prado que coñecías
foi ben o teu preferido,
era sorte atopalo algún día,
porque era sempre limpo,
ainda tiña herba verde
margaritas e salgueiriños.
Gaviota frágil


2 comentarios:
Proba
Mellor que boa!! extraordinaria!! e a poesía fermosísima. Pasaremos por aquí todos os días para seguir deleitandonos con estas preciosidades. Un bico.
Publicar un comentario